Series ▾
Katika milima ya Uruguru, palitokea kijiji kimoja kilichostawi kwa amani. Lakini siku moja, amani hiyo ilivurugika kwa mauaji ya kustaajabisha. Hali iliyopelekea siku ya leo ndani ya ukuta wa mawe wa Ikulu ya Mtemi, mtuhumiwa alikuwa anajiandaa kumwambia mtemi ukweli ambao utageuza kila kitu.
SEHEMU YA KWANZA: KIZIMWI CHA USIKU
Mtemi: (Sauti yake ikitoa mshindo ndani ya chumba chenye mwanga wa mienge) “Baba Jabali… Jina lako linatambuliwa kama shujaa mdogo. Mikono yako inaweza kukunja chuma na kuvunja mwamba. Lakini leo, umekamatwa kama mbwa mwitu. Unadaiwa kuwa mwuaaji wa Bwana Mwana, kiongozi wa Kijiji cha Maweni. NITAKIE UKWELI. Nini kilichokufanya umwue mtu huyo?”
Jabali: (Anainama kichwa, sauti yake dhaifu lakini imejaa uzito) “Ewe Mtemi wa amani, nitaanzia mwanzo. Lakini uniwie radhi… naamini mwanzo wangu utakuwa mwisho wangu.”
SEHEMU YA KWANZA: SIMULIO LA SHUJAA
Jabali: “Bwana Mwana alikuwa mwovu asiyepona. Alipanda kwenye migongo ya watu kama upepo wa kimbunga. Kila mwezi, alichukua ushuru wa nafaka nyingi kuliko mtu yeyote alivyoweza kula. Akiona mwanamke mzuri, alidai kuwa mke wake. Watoto walimwogopa kama jini.”
“Siku ile, niliwaona wazee wangu wa kijiji wakimwomba kwa machozi. ‘Tuonee huruma, Bwana Mwana,’ wakipiga magoti. Yeye alicheka tu, akawapiga kwa fimbo yake ya pembe za ndovu. Moyo wangu ukachoma. Nikasema, ‘Haya hayatendeki tena.'”
Mtemi: (Anasokota ndevu zake, macho yake makavu) “Kwa hiyo ulimwua kwa ajili ya watu? Ulikuwa shujaa wa siri?”
Jabali: “Ndio, Mtemi wangu. Nilienda nyumbani kwake usiku. Alikuwa ameketi, akihesabu fedha zetu. Nilimwambia, ‘Hauoni umekosa?’ Alinidharau. Nikamshika koo… na nika… nika…”
Mtemi: (Anatazama kwa mashaka kidogo) “Auaye mdhulumu sio mhalifu, ni mwokoaji. Hili lingekuwa jambo zuri, Jabali. LAKINI… (anasimama, akinong’ona) Kuna kitu hapa hakilingani. Bwana Mwana alikuwa na silaha kali na walinzi wengi. Unawezaje kumfikia wewe peke yako, kijana asiye na silaha?”
SEHEMU YA PILI: SIMULIO LA KISASI
Jabali: (Akiongea kwa hasira, minyororo yake ikipiga kelele) “UKWELI?! Unataka ukweli?! Sawa! Simulio la kwanza ilikuwa la uwongo! Mimi sikuwa shujaa wa watu! Nilikuwa mlipa KISASI!”
Jabali anaendelea huku sauti yake inatetemeka kwa uchungu “Baba yangu, Simba Mweupe, alikuwa rafiki mkuu wa Bwana Mwana. Alimfanyia kazi kwa uaminifu wa miaka kumi. Siku moja, Bwana Mwana alipoteza zawadi ya thamani aliyokuwa amepewa na Mtemi. Ili kujiepusha na aibu, alimtupia lawama baba yangu. Akasema baba yangu ndiye aliyeiiba. Na bila hukumu… Bwana Mwana akamchinja mbele ya macho yangu!”
“Niliangalia damu ya baba yangu ikimwagika kwenye udongo. Machozi yangu yakakauka mara moja. Nikaapa: Damu yake itanyoshewa na damu yake mwenyewe. Nilijifunza ufundi wa kuteleza kivulini kama mnyama. Niliwadanganya walinzi wake. Nilimfikia usiku kama pepo. Aliniomba msamaha aliponiona. Niliwaambia, ‘Baba yangu alikuomba msamaha, wewe ulimkataa.’ Kisha nikamkata koo kwa mkono wangu mwenyewe.”
Mtemi: (Akiwa amekaa chini na kuonekana mwenye huruma) “Hii… ni hadithi nyingine. Mtoto anayelipiza kisasi kwa baba yake. Inaeleweka. Inaweza kuwa sababu ya kukuhurumia. Ulimwua kwa uchungu. Je, huu ndio ukweli wote, mwanangu?”
Jabali: (Anakaa kimya kwa muda mrefu, machozi yanatoka kwenye macho yake) “La, Mtemi. Bado kuna jambo moja… jambo la kutisha zaidi…”
SEHEMU YA TATU: SIMULIO LA UKWELI
Jabali: (Ananyamaza, anapiga mayowe ya ndani huku akijitahidi kutamka) “Nili… nili… (anasimama, anazungumza kwa nguvu zake zote) BWANA MWANA ALIKUWA BABA YANGU HALISI!”
Nini, Mtemi anauliza!
Jabali: “Ndiyo! Simba Mweupe alikuwa baba yangu wa kupanga. Alinilea kwa upendo. Lakini nilipokuwa na miaka kumi na nane, mama yangu alikufa. Alipokaribia kufa, aliniambia siri: ‘Baba yako halisi ni Bwana Mwana. Alinidanganya na kunitupa nilipokuwa mja mzito. Simba Mweupe ndiye aliyekukubali wewe na mimi.'”
(Sauti ya Jabali inavunjika, kwa masikitiko ya kumbukumbu)
“Sikukubali! Nikamkimbilia Bwana Mwana, nikimwambia, ‘Baba, nimekuja.’ Alinicheka! Aliniita ‘mtoto wa mjinga.’ Aliniambia, ‘Mimi sina watoto wasio na heshima.’ Hasira ya miaka yote ikabubujikwa. Nikarudi nyumbani, nikaenda kumwomba msamaha baba yangu wa kupanga, Simba Mweupe. Nilikuta amekufa tayari! Bwana Mwana alikuwa amemchinja kwa kuogopa siri yake isifichuke!”
Jabali: “Nilichukua silaha ya baba yangu aliyenilea, nikarudi kwa Bwana Mwana. Aliponiona tena, alianza kunikejeli. ‘Umekuja tena, kijana mjinga?’ Niliwaambia, ‘Umemuua baba yangu.’ Alisema, ‘Yule mjinga? Alikuwa baba yako?’ Ndipo nikajua: ALIKUWA ANAFAHAMU! Alijua mimi ni mwanawe, na alituacha tufe njaa!”
(Jabali analia kwa sauti)
Jabali: “Nikamshika, machozi yangu yanamwagika kwenye uso wake. Nilimwambia, ‘Baba… kwa nini?’ Aliniangalia kwa macho ya kigeugeu. Hakusema neno. Nilijisikia kama mwamba unavunjika moyoni mwangu. Nikakazana… Nikamkata… Nikamwua… BABA YANGU MZAZI.”
[SEHEMU YA MWISHO: HUKUMU YA MAPENZI]
(Ukimya unatawala chumba kwa muda ndefu. Mtemi ansimama, akitazama dirishani, anajitahidi kuzuia hisia zake)
Mtemi: (Sauti yake ikiwa na huzuni) “Baba yako wa kupanga… alikufa kwa mkono wa baba yako mzazi. Na wewe… umemwua baba yako mzazi kwa ajili ya baba yako wa kupanga. Umekuwa na baba wawili, na umepoteza wote wawili kwa mikono yako mwenyewe.”
Jabali: (Anapiga magoti,) “Nimekosa, Mtemi. Nimekosa. Haki yangu ni kifo. Nipe adhabu yangu.”
Mtemi: (Anageuka polepole, macho yake yamejaa hekima na huruma) “Kifo? Umekwisha pata adhabu yako, Jabali. Umekaa gerezani mwako wenyewe kwa majonzi kwa muda mrefu. Umeuawa kila siku na kumbukumbu zako.”
Mtemi: (Anamkaribia, na kuweka mkono juu ya bega la Jabali) “Wewe si mhalifu. Wewe ni mwathiriwa. Ulimwua mtu aliyekuwa baba yako kwa neno, asiyejali. Ulimtetea baba yako wa kupanga, aliyekuwa baba yako kwa tendo. Upendo wa kweli uko wapi, kati ya damu na malezi?”
“Hukumu yangu ni hii: Utachukua jina la Bwana Mwana, na kutumia utajiri wake kujenga shule na kisima cha maji katika Kijiji cha Maweni. Na kila siku, utamwombea msamaha Simba Mweupe, baba yako wa kupanga. Hivi ndivyo utakapopamba mazingira ya baba yako mzazi, na kutukuza kumbukumbu ya baba yako wa kupanga. Maisha yako yatakuwa toba yako.”
Jabali: (Anamuangalia Mtemi kwa mshangao, machozi yakimwagika) “Kwa nini… kwa nini unanihurumia?”
Mtemi: (Ananyoosha mkono, akimwonyesha pete yake yenye nembo ya familia) “Kwa sababu mimi pia, nilikosa kumwona baba yangu kwa ukweli, mpaka alipokufa. Na sasa, naishi kwa toba yangu. Nenda, mtoto wa dhambi. Fanya maisha yako kuwa salama.”
(Jabali anainama kichwa chini, na kutolewa nje. Mtemi anabaki peke yake.)
Mtemi: (Ananong’ona ) “Upendo… ni mkono wa dhahabu. Unaweza kukaza, na kuumiza. Au kufungua, na kuponya. Jabali… alikosa njia. Mungu amsaidie.”
Na hivyo, hadithi ya Jabali na baba zake wawili ikawa somo la milimani. Wengine wakasema alikuwa mhalifu, wengine shujaa. Lakini yeye alijua ukweli: alikuwa ni mtoto… mtoto aliyepotea kati ya upendo wa damu na wa malezi. Na milele, akibaki na swali: Ni upi upendo wa kweli?
Episode 1 of 1
