Nilikuwa nimesimama kwenye dirisha la ofisi yangu nikiangalia uwanjani. Vijana wawili walikuwa wakicheza mchezo wa mwisho kabla ya uchaguzi wangu.
Upande wa kulia, kulikuwa na Rashid. Kijana huyu alikuwa tofauti kabisa. Alipokuwa anapiga mpira, ulijisikia kama unatazama kitu cha kiroho. Miguu yake ilikuwa inazungumza lugha yake yenyewe. Mpira ulimtii kama umeunganishwa kwenye kiwiliwili na kamba. Alikuwa anaanguka, anarudi tena, anapita wachezaji wote kana kwamba hawapo. Aliposhambulia golini, ulikwisha hesabu goli kabla ya mpira kuvuka mstari. Alikuwa bora. Si bora tu, alikuwa mtaalamu.
Upande wa kushoto, kulikuwa na Juma—mwanangu. Nilimjua vizuri sana. Alikuwa mwenye bidii kuliko wote uwanjani. Alikimbia zaidi, alijitolea zaidi, alijituma hata akijikwaa. Moyo wake ulikuwa mkubwa kama bahari. Lakini kile kinachompa uwezo… hakikuwa. Alikuwa mzuri, wa wastani. Alikuwa akifanya makosa ya kawaida, mipango yake haikuwa ya kipekee, na alipokuwa karibu na goli, mara nyingi alichagua kupiga pasi badala ya kupiga mwenyewe. Alikuwa mwanafunzi mzuri wa mchezo, lakini si mtaalamu.
Sasa nilirudi kwenye meza yangu. Mbele yangu kulikuwa na karatasi mbili tu. Moja ilikuwa na jina la Rashid. Nyingine ilikuwa na jina la Juma. Klabu moja tu kutoka Uholanzi ilituma nafasi moja. Nafasi hiyo ilimaanisha kila kitu—elimu ya juu, mafunzo ya dunia, na uwezekano wa kuwa nyota. Nilitakiwa kuchagua mtu mmoja tu.
Sikufikiria pesa. Sikufikiria faida yangu mwenyewe. Nilifikiria juu ya mapenzi ya baba kwa mtoto wake.
Je, ningeweza kumpa nafasi hiyo ya dhahabu Rashid, akawa mchezaji mkubwa duniani, kutunza familia yake, kukua, halafu nikamwambia mwanangu: “Samahani, alikuwa bora zaidi kuliko wewe”?
Au ningeweza kumpa nafasi hiyo Juma, mwanangu, akapata nafasi ya kujaribu, akarudi nyumbani baada ya miezi sita kwa sababu hakuweza kufanikiwa, na nikamwambia Rashid: “Samahani, niliampendelea mwanangu”?
Moyoni mwangu, nilijua ukweli. Ukweli ni kwamba Rashid alikuwa na kipaji kitakachomuingiza kwenye ligi hiyo moja kwa moja. Juma alihitaji miaka ya mafunzo ambayo hata angefanikiwa asingefika mbali kama Rashid.
Lakini je, ukweli ndio kila kitu? Je, baba anapaswa kumwamini mtaalamu au moyo wake? Je, ningeweza kumtenga mwanangu kwa ajili ya kijana mwingine, hususan kama kijana huyo mwingine alikuwa bora zaidi?
Nilichukua kalamu. Mkono wangu ulitetemeka. Kila uchaguzi ulionekana kuwa sahihi na makosa kwa wakati mmoja.
Ungepewa nafasi yangu. Ungemfanyia nini mwanao? Ungemfanyia nini kijana mwenye kipaji ambaye hakuwa na bahati ya kuzaliwa nawe? Ungekuwawe, ungefanyaje?
Episode 1 of 2
